Jak zmienić swoje życie bez wielkiej rewolucji?
Jak zmienić swoje życie bez wielkiej rewolucji? Marta Sokołowska wyjaśnia, od czego zacząć, jak rozpoznać potrzebę zmiany i odzyskać radość z codzienności.
O odcinku
Jak zmienić swoje życie, kiedy nie chcesz już żyć tak jak dotąd?
Czujesz, że Twoje życie nie wygląda tak, jak naprawdę chcesz, ale boisz się wielkich zmian? Czy trzeba rzucić pracę, zakończyć związek albo przeprowadzić się, żeby odzyskać radość? W programie „Barwy Psychiki” Tomasz Słodki rozmawia z psycholożką i psychoterapeutką Martą Sokołowską o pierwszych krokach do zmiany, odróżnianiu chwilowego buntu od rzeczywistych potrzeb oraz odkrywaniu małych przyjemności, które mogą odmienić codzienność.
Od czego zacząć zmianę życia? Dlaczego rewolucja nie zawsze jest potrzebna?
Tomasz Słodki: Dzisiaj porozmawiamy o tym, od czego zacząć, kiedy nie chcemy już żyć tak jak dotąd. Czy w takiej sytuacji potrzebna jest życiowa rewolucja?
Marta Sokołowska: Często wydaje nam się, że to jedyna droga, ale wcale tak nie jest. Sam moment, w którym zaczynamy dostrzegać, że chcielibyśmy czegoś innego niż to, co mamy obecnie, jest niezwykle ważnym odkryciem. Nagle zauważamy, że nasze życie wygląda w określony sposób, ale nie do końca odpowiada naszym pragnieniom. I to jest piękny moment, chociaż może towarzyszyć mu niepewność. Zachęcam jednak, żeby właśnie wtedy się zatrzymać i nie podejmować natychmiastowych działań.
Żyjemy w świecie, w którym nieustannie słyszymy: „Działaj, zmieniaj, rób coś, osiągaj rezultaty”. Dlatego kiedy odkrywamy, że chcemy czegoś innego, pojawia się pokusa, żeby od razu przeprowadzić wielką zmianę. Tymczasem często jest to moment zawieszenia i pewnego chaosu. Jeszcze nie wiemy, co chcemy zachować z dotychczasowego życia, a z czego zrezygnować. Szczególnie dotyczy to ludzi około czterdziestki, z którymi obecnie najczęściej pracuję, choć oczywiście ten przedział wieku jest znacznie szerszy. Mamy już za sobą kilkanaście czy dwadzieścia lat dorosłego życia. Zbudowaliśmy relacje, zdobyliśmy doświadczenie, stworzyliśmy różne rzeczy. Szkoda byłoby wszystko przekreślić tylko dlatego, że nagle poczuliśmy potrzebę zmiany.
Właśnie dlatego zachęcam, żeby nie działać pochopnie. Warto najpierw przyjrzeć się temu, co już mamy. Co chcemy zabrać ze sobą do kolejnego etapu życia? Co nadal jest dla nas ważne? Z czego chcielibyśmy zrezygnować? Kiedy pojawia się niepewność, nasz umysł często podpowiada: „Zrób coś szybko, cokolwiek, żeby tylko przestać odczuwać ten chaos”. Chcemy jak najszybciej odzyskać poczucie kontroli. Nie musimy jednak podążać za tym impulsem. Możemy pozwolić sobie na zatrzymanie, obserwację i spokojne rozpoznanie własnych potrzeb.
Co zatem może być pierwszym krokiem, jeśli nie jest nim podjęcie wielkiej życiowej decyzji?
Pierwszym krokiem jest zatrzymanie się i zadanie sobie kilku prostych pytań. Nie zaczynałabym od pytania: „Jakie chcę mieć życie?”, ponieważ jest ono bardzo ogólne, ogromne i dla wielu osób wręcz przytłaczające. Lepiej zapytać: „Czego brakuje mi w życiu, które już zbudowałam albo zbudowałem? Czego mam za mało? Za czym tęsknię? Czego mam za dużo? Co mnie męczy?”. To znacznie bardziej konkretne pytania, które pozwalają dostrzec obszary wymagające uwagi.
Kiedy zaczynamy przyglądać się takim drobnym elementom codzienności, często okazuje się, że wcale nie potrzebujemy wywracać wszystkiego do góry nogami. Możemy zachować większość tego, co już mamy. Nie musimy automatycznie zmieniać pracy, męża, żony czy miejsca zamieszkania. Być może wystarczy zmienić kilka niewielkich rzeczy, żeby nasze życie zaczęło być odczuwane zupełnie inaczej. Nie chodzi o to, że wielkie zmiany są niewłaściwe. Sama rozpoczęłam nowy etap życia i wiem, że czasami zmiana obejmuje wiele obszarów jednocześnie: związek, pracę czy miejsce zamieszkania. Nie ma jednej drogi odpowiedniej dla wszystkich. Chodzi jednak o to, żeby nie zakładać z góry, że rewolucja jest konieczna.
Najważniejsze jest znalezienie pierwszego kroku, który będzie naprawdę nasz. Nie musi być spektakularny ani widoczny dla całego otoczenia. Powinien natomiast rzeczywiście wpływać na jakość naszego przeżywania życia. Możemy zmienić sposób, w jaki funkcjonujemy na co dzień, nawet jeśli z zewnątrz niemal nic się nie zmieni.
Potrzeba zmiany czy chwilowy bunt? Jak rozpoznać własne pragnienia?
Jak odróżnić rzeczywistą potrzebę zmiany od chwilowego buntu albo zwykłego zmęczenia, które przecież dotyka każdego z nas?
Przede wszystkim poprzez zatrzymanie się i zauważenie własnych odczuć. Bunt kojarzy nam się często z zachowaniem dwulatka albo nastolatka. Jest głośny, szybki i efektowny. Kiedy chcemy coś zmienić pod wpływem buntu, nasze reakcje również mogą być gwałtowne, przesadne i bardzo intensywne. Pojawia się silny impuls, żeby natychmiast coś zrobić. Taki bunt często jednak szybko się wypala i po pewnym czasie emocje opadają.
Rzeczywista potrzeba zmiany ma inną charakterystykę. Ona do nas wraca. Jeśli jesteśmy po prostu zmęczeni, odpoczynek może sprawić, że poczujemy się lepiej i przestaniemy myśleć o radykalnych decyzjach. Jeżeli jednak naprawdę potrzebujemy czegoś innego, to pragnienie powróci również wtedy, kiedy będziemy wypoczęci. Może pojawić się następnego dnia, za tydzień albo w zupełnie innych okolicznościach. Nie zależy wyłącznie od chwilowego nastroju czy poziomu zmęczenia.
Właśnie ta powtarzalność jest ważnym sygnałem. Jeśli określona potrzeba wraca do nas w różnych momentach życia, warto potraktować ją poważnie. Nie oznacza to jeszcze, że musimy natychmiast podejmować decyzję. Możemy jednak zacząć się jej przyglądać i zastanawiać, co tak naprawdę próbuje nam powiedzieć.
Małe zmiany, wielka różnica. Jak odzyskać radość z codzienności?
Co możemy zmienić, żeby poczuć się lepiej, ale jednocześnie nie zmieniać całego swojego życia?
I właśnie to jest w tym wszystkim najpiękniejsze: nie musimy zmieniać całego życia. Czasami wystarczy zmienić sposób, w jaki w nim jesteśmy. Nie chodzi o reorganizację wszystkiego, co nas otacza, lecz o zmianę jakości przeżywania codzienności. I mam nawet narzędzie, które jest w tej zmianie użyteczne. To “7 chwil, które przypomną Ci: jak dobrze, że żyję” do pobrania za darmo na www.soczystezycie.pl To dziennik na cały tydzień, do powstania którego zainspirowała mnie jednak z moich Klientek. Ta kobieta jest niezwykle dobrze zorganizowana. Potrafi zaplanować wyjazdy i dopiąć wszystkie sprawy na ostatni guzik. Przez długi czas jednak nie odczuwała radości z tego, co robiła. Świetnie radziła sobie z obowiązkami, ale brakowało jej przyjemności.
Podczas naszych rozmów zaczęła odkrywać drobne rzeczy, które naprawdę ją cieszą. Jedną z nich okazała się jazda na hulajnodze z rozwianymi włosami. Wcześniej chodziła do pracy pieszo. Kiedy zaczęła korzystać z hulajnogi, zyskała kilka minut zupełnie innego doświadczenia. Pamiętam, że po jednej z pierwszych takich przejażdżek napisała do mnie na Messengerze i opowiedziała, jak się czuła. Było to dla niej niezwykle ożywcze. Trochę przypomina mi to Twoją historię o chodzeniu boso po miękkiej łące. Niby drobiazg, a jednak nagle pojawia się zachwyt i poczucie, że naprawdę jesteśmy obecni w swoim życiu.
Ta kobieta nie przeprowadziła żadnej wielkiej rewolucji. Nadal pracuje w tym samym miejscu, ma tego samego męża i zajmuje się rodziną. Odkryła jednak, że jazda na hulajnodze, słuchanie głośnej muzyki i kilka innych prostych doświadczeń sprawiają jej autentyczną przyjemność. Dzięki temu zaczęła inaczej przeżywać swoją codzienność.
Właśnie ta historia zainspirowała nas do opracowania ww dziennika. Jego celem jest nauczenie się zauważania drobnych momentów, które przypominają nam o przyjemności płynącej z życia. Moja klientka ma troje dzieci, męża, pracę i mnóstwo codziennych obowiązków. Mimo to zaczęła dostrzegać takie chwile.
Dla jednej osoby będzie to motyl, którego zobaczy podczas spaceru. Dla innej jazda na hulajnodze, szklanka wody z cytryną, rozmowa z kimś bliskim albo przytulenie. Nie ma znaczenia, jak wielkie jest to doświadczenie. Ważne, że coś nas porusza i sprawia, że na chwilę zatrzymujemy się z myślą: „Jak dobrze, że żyję”.
W ten sposób możemy zmieniać swoje życie bez zmieniania wszystkiego, co nas otacza. Zewnętrzne okoliczności pozostają takie same, ale zmienia się sposób, w jaki ich doświadczamy. Dlatego nie potrzebujemy wielkich kroków ani spektakularnych decyzji. Nasze zmiany mogą być małe. Najważniejsze, żeby były prawdziwe i naprawdę nasze.
Gość odcinka
Marta Sokołowska
Psychoterapeutka, autorka e-booków
89 wyświetleń
Pokazuje, że życie w trybie „muszę” nie jest jedyną możliwością. Pomaga ludziom zatrzymać się, poczuć głód życia i zacząć smakować soczystą codzienność. Sama przeszła tę drogę, a po ponad 20 latach pracy z ludźmi zamiast mówić jak żyć, razem z…
Prowadzi
Tomasz Słodki
dziennikarz · producent telewizyjny · autor
1,036 wyświetleń
Dziennikarz, przedsiębiorca, producent telewizyjny i autor siedmiu książek. Pionier transmisji internetowych w Polsce. Założyciel Centrum Prasowego Lemon i firmy Compas Multimedia, twórca kanałów Barwy Psychiki, Na Zdrowie TV i Naturalne Inspiracje.
Chcesz nagrać podobny odcinek?
Wywiady w naszych studiach z publikacją w kanałach tematycznych. Zestaw książek + 4 lub 12 wywiadów.




